Cząber górski (Satureja montana) nasiona

3,50

Cząber górski
(Satureja montana)

Wieloletnia przyprawowa bylina, mrozodporny półkrzew z rodziny Lamiaceae, rodzimy dla regionów południowej Europy i Azji Mniejszej. Pół-zimozielony, pół-zdrewniały, osiąga wysokość od 15 do 50 cm, rośnie w kępach. Liście są naprzeciwległe, aromatyczne, o długości 1-2 cm i szerokości 0, 5 cm. Kwiaty białe lub jasnoróżowe, drobne, kwitnie na początku sierpnia. Zwykle sadzony jako roślina ozdobna w ogrodach skalnych, naturalistycznych lub przyprawowa w ziołowych. Roślina miododajna. Jest łatwy w uprawie, może rosnąć na słonecznym miejscu w ogrodzie lub w dużej donicy na słonecznym parapecie. Wymaga sześciu godzin słońca, neutralnej, wapiennej, lekkiej, dobrze spulchnionej i przepuszczalnej gleby. W systemie mozaikowym(polikulturze) uprawiany obok fasoli, odstrasza od niej szkodniki (chrząszcze), a sadzony obok róż, zmniejsza występowanie na nich pleśni i mszyc.

Od setek lat uprawiana i używana jako przyprawa i lekarstwo. Roślina jest zbierana w lecie, podczas kwitnienia, suszona w ciepłym, przewiewnym i zacienionym miejscu, może być używana do potraw świeża lub suszona. Jest składnikiem oryginalnej bułgarskiej czubrycy. Ma silny korzenny smak, traci go przy długim gotowaniu. Jest doskonałą przyprawą do wszelkich potraw z warzyw strączkowych. Dodaje smaku zupom, doskonale łączy się z pomidorem, ziemniakami, kapustą. Cząbrem przyprawia się zawiesiste sosy, tłuste potrawy, bigos, farsze, niektóre grzyby, sałatki, kanapki, potrawy z grilla. Używa się go do przyprawiania i konserwowania kiszonych ogórków, kapusty, karczochów. Najlepiej dodawać go pod koniec przyrządzania potrawy, w oszczędnych ilościach. Wykazuje silniejsze działanie niż cząber ogrodowy, ma większą ilość olejków eterycznych, posiada też karotenoidy, witaminę C, prowitaminę A, flawonoidy.

W tradycyjnej medycynie, cząber ogrodowy był uważany za afrodyzjak, wierzono zaś że cząber górski hamuje popęd seksualny. Ma właściwości antyseptyczne, rozkurczowe, żółciopędne, wiatropędne, ochronne na miąższ wątroby i ułatwiające trawienie. Gałązka rośliny wcierana w miejsce ukąszenia pszczoły lub osy, przynosi natychmiastową ulgę. Herbatka lub wywar z rośliny ma działanie wykrztuśne i uspokajające. W medycynie ludowej używany, aby odświeżyć oddech, jako tonik oraz ze względu na działanie uspokajające, hipotensyjne, przeciwzapalne, antyseptyczne i wiatropędne.

Stosowany w leczeniu: chorób żołądka i jelit, kolek i wzdęć, wrażliwego żołądka, braku apetytu, wszelkich form biegunki, skurczy, nudności, pasożytów wewnętrznych, nieprawidłowości menstruacji, słabego oddawania moczu, zapalenia żołądka i jelit, zapalenia pęcherza moczowego, grypy i przeziębień, chorób płuc i ostrego lub przewlekłego zapalenia oskrzeli, kataru, bólu gardła, infekcji, reumatyzmu, do wzmocnienia męskiej potencji, do masażu skóry głowy przy łysieniu. Ponadto przeciwdziała nadmiernej fermentacji jelitowej, pobudza trawienie, działa immunostymulująco i ożywczo na całe ciało, pomaga na ogólne zmęczenie i nerwowość.

Zewnętrznie jest stosowany do kąpieli w stanach zapalnych skóry. W kosmetyce można go używać do maseczek ściągających oraz do przemywania tłustej cery. Olejek z cząbru ma przede wszystkim niezwykłe właściwości antybakteryjne i przeciwwirusowe. Stanowi składnik balsamów do skóry głowy, przeciwdziałających początkowej fazie łysienia.

Maść z olejkiem stosuje się w przypadku zapalenia stawów. Wykazano też że olejek hamuje wzrost Candida albicans, paciorkowców, gronkowców, E. coli. Roślina nie powina być przepisywana kobietom w ciąży. Nie należy jej używać do leczenia długoterminowego.

0 w magazynie

Opis

Cząber górski
(Satureja montana)

Wieloletnia przyprawowa bylina, mrozodporny półkrzew z rodziny Lamiaceae, rodzimy dla regionów południowej Europy i Azji Mniejszej. Pół-zimozielony, pół-zdrewniały, osiąga wysokość od 15 do 50 cm, rośnie w kępach. Liście są naprzeciwległe, aromatyczne, o długości 1-2 cm i szerokości 0, 5 cm. Kwiaty białe lub jasnoróżowe, drobne, kwitnie na początku sierpnia. Zwykle sadzony jako roślina ozdobna w ogrodach skalnych, naturalistycznych lub przyprawowa w ziołowych. Roślina miododajna. Jest łatwy w uprawie, może rosnąć na słonecznym miejscu w ogrodzie lub w dużej donicy na słonecznym parapecie. Wymaga sześciu godzin słońca, neutralnej, wapiennej, lekkiej, dobrze spulchnionej i przepuszczalnej gleby. W systemie mozaikowym(polikulturze) uprawiany obok fasoli, odstrasza od niej szkodniki (chrząszcze), a sadzony obok róż, zmniejsza występowanie na nich pleśni i mszyc.

Od setek lat uprawiana i używana jako przyprawa i lekarstwo. Roślina jest zbierana w lecie, podczas kwitnienia, suszona w ciepłym, przewiewnym i zacienionym miejscu, może być używana do potraw świeża lub suszona. Jest składnikiem oryginalnej bułgarskiej czubrycy. Ma silny korzenny smak, traci go przy długim gotowaniu. Jest doskonałą przyprawą do wszelkich potraw z warzyw strączkowych. Dodaje smaku zupom, doskonale łączy się z pomidorem, ziemniakami, kapustą. Cząbrem przyprawia się zawiesiste sosy, tłuste potrawy, bigos, farsze, niektóre grzyby, sałatki, kanapki, potrawy z grilla. Używa się go do przyprawiania i konserwowania kiszonych ogórków, kapusty, karczochów. Najlepiej dodawać go pod koniec przyrządzania potrawy, w oszczędnych ilościach. Wykazuje silniejsze działanie niż cząber ogrodowy, ma większą ilość olejków eterycznych, posiada też karotenoidy, witaminę C, prowitaminę A, flawonoidy.

W tradycyjnej medycynie, cząber ogrodowy był uważany za afrodyzjak, wierzono zaś że cząber górski hamuje popęd seksualny. Ma właściwości antyseptyczne, rozkurczowe, żółciopędne, wiatropędne, ochronne na miąższ wątroby i ułatwiające trawienie. Gałązka rośliny wcierana w miejsce ukąszenia pszczoły lub osy, przynosi natychmiastową ulgę. Herbatka lub wywar z rośliny ma działanie wykrztuśne i uspokajające. W medycynie ludowej używany, aby odświeżyć oddech, jako tonik oraz ze względu na działanie uspokajające, hipotensyjne, przeciwzapalne, antyseptyczne i wiatropędne.

Stosowany w leczeniu: chorób żołądka i jelit, kolek i wzdęć, wrażliwego żołądka, braku apetytu, wszelkich form biegunki, skurczy, nudności, pasożytów wewnętrznych, nieprawidłowości menstruacji, słabego oddawania moczu, zapalenia żołądka i jelit, zapalenia pęcherza moczowego, grypy i przeziębień, chorób płuc i ostrego lub przewlekłego zapalenia oskrzeli, kataru, bólu gardła, infekcji, reumatyzmu, do wzmocnienia męskiej potencji, do masażu skóry głowy przy łysieniu. Ponadto przeciwdziała nadmiernej fermentacji jelitowej, pobudza trawienie, działa immunostymulująco i ożywczo na całe ciało, pomaga na ogólne zmęczenie i nerwowość.

Zewnętrznie jest stosowany do kąpieli w stanach zapalnych skóry. W kosmetyce można go używać do maseczek ściągających oraz do przemywania tłustej cery. Olejek z cząbru ma przede wszystkim niezwykłe właściwości antybakteryjne i przeciwwirusowe. Stanowi składnik balsamów do skóry głowy, przeciwdziałających początkowej fazie łysienia.

Maść z olejkiem stosuje się w przypadku zapalenia stawów. Wykazano też że olejek hamuje wzrost Candida albicans, paciorkowców, gronkowców, E. coli. Roślina nie powina być przepisywana kobietom w ciąży. Nie należy jej używać do leczenia długoterminowego.