Złoty korzeń (Rhodiola rosea) nasiona

6,50

Różeniec górski
(Rhodiola rosea)
Złoty korzeń, Arktyczny korzeń

Bylina należąca do rodziny gruboszowatych, osiąga wysokość do 40cm. Występuje na całym obszarze okołobiegunowym – w Ameryce Północnej, Europie, Azji. W Polsce występuje w Sudetach i Karpatach (na terenie parków narodowych) nad potokami górskimi lub wśród skał. Po roztarciu korzeń wydziela charakterystyczny zapach, podobny do zapachu róż. Kwiaty mogą mieć barwę od zielonej, poprzez żółtą do czerwonej.

Młode pędy i liście spożywa się gotowane lub na surowo. Zioło ma lekko gorzki smak i większość osób uważa, że jest smaczniejsze przygotowane wraz z inną zieleniną. Korzenie można gotować i jeść jak szpinak lub szparagi. Plemiona Indian poddają fermentacji liście, korzenie i pędy. Niektóre osoby dodają roślinę do kiszenia kapusty.

Jest bardzo znaną rośliną leczniczą, surowcem są kłącza i korzenie zbierane z kilkuletnich roślin. Jest również używana od wieków w tradycyjnej Medycynie Chińskiej i Ajurwedzie. W Tybecie pozostały zapiski na temat leczniczych właściwości “złotego korzenia”, pochodzące sprzed 1200 lat. Według tamtejszych wierzeń, spożywanie herbaty z tej rośliny, pozwala dożyć stu lat. Wśród ludów Syberii, Chin i Azji południowo-środkowej uznawany był za ważną roślinę leczniczą. W zimnym klimacie Syberii była używana od wieków do radzenia sobie ze stresem oraz do poprawy odporności na choroby. Rosyjscy uczeni potwierdzili jego uzdrawiające własności, podobne do tych, jakie ma korzeń żeń-szenia. Wikingowie używali korzenia w celu zwiększenia odwagi, siły i wytrzymałości przed bitwą. Kwiaty są często spożywane w celu złagodzenia dolegliwości żołądkowych i jelitowych i były używane, do złagodzenia objawów gruźlicy. Ponadto, kłącza są stosowane w leczeniu chorób układu krążenia, przewodu pokarmowego i chorobach skóry.

Właściwości: Adaptogenne (zwiększa wytrzymałość organizmu na stres i inne niekorzystne czynniki środowiska, zwiększa odporność na choroby), antydepresyjne (zmniejsza objawy depresji), antyoksydacyjne, chroni wątrobę przed substancjami toksycznymi, obniża poziom cukru we krwi, opóźnia procesy starzenia, pobudza witalność seksualną. pobudzające (podwyższa sprawność organizmu), poprawia nastrój, przeciwbólowe, przeciwnowotworowe, usprawnia prace układu nerwowego(zdolności kojarzenia i wydajność intelektualną) wpływa pozytywnie na poprawę pamięci, wzmacnia fizycznie i psychicznie, zapobiega arytmii i miejscowemu niedokrwieniu, zwiększa poziom seratoniny i dopaminy w mózgu zmniejszając jednocześnie poziom hormonów stresu. Ostatnie badania naukowe wykazują, że Rhodiola Rosea zmniejsza niepokój i zwiększa skuteczność niektórych leków w leczeniu nowotworów, podczas chemioterapii zmniejszając skutki uboczne. W badaniu klinicznym opublikowanym w październiku 2005 r. wydania “Fitoterapia Research, ” wykazano, że pojedyncza dawka Rhodiola skutecznie zwiększa wydolność fizyczną człowieka do 6 godzin, wyprzedzając tym samym Schizandra chinensis i Eleutherococcus senticosus (żeń-szeń syberyjski). W fitoterapii i medycynie często miesza się go z innymi ziołami, szczególnie kozłkiem lekarskim i dziurawcem.

0 w magazynie

Opis

Różeniec górski
(Rhodiola rosea)
Złoty korzeń, Arktyczny korzeń

Bylina należąca do rodziny gruboszowatych, osiąga wysokość do 40cm. Występuje na całym obszarze okołobiegunowym – w Ameryce Północnej, Europie, Azji. W Polsce występuje w Sudetach i Karpatach (na terenie parków narodowych) nad potokami górskimi lub wśród skał. Po roztarciu korzeń wydziela charakterystyczny zapach, podobny do zapachu róż. Kwiaty mogą mieć barwę od zielonej, poprzez żółtą do czerwonej.

Młode pędy i liście spożywa się gotowane lub na surowo. Zioło ma lekko gorzki smak i większość osób uważa, że jest smaczniejsze przygotowane wraz z inną zieleniną. Korzenie można gotować i jeść jak szpinak lub szparagi. Plemiona Indian poddają fermentacji liście, korzenie i pędy. Niektóre osoby dodają roślinę do kiszenia kapusty.

Jest bardzo znaną rośliną leczniczą, surowcem są kłącza i korzenie zbierane z kilkuletnich roślin. Jest również używana od wieków w tradycyjnej Medycynie Chińskiej i Ajurwedzie. W Tybecie pozostały zapiski na temat leczniczych właściwości “złotego korzenia”, pochodzące sprzed 1200 lat. Według tamtejszych wierzeń, spożywanie herbaty z tej rośliny, pozwala dożyć stu lat. Wśród ludów Syberii, Chin i Azji południowo-środkowej uznawany był za ważną roślinę leczniczą. W zimnym klimacie Syberii była używana od wieków do radzenia sobie ze stresem oraz do poprawy odporności na choroby. Rosyjscy uczeni potwierdzili jego uzdrawiające własności, podobne do tych, jakie ma korzeń żeń-szenia. Wikingowie używali korzenia w celu zwiększenia odwagi, siły i wytrzymałości przed bitwą. Kwiaty są często spożywane w celu złagodzenia dolegliwości żołądkowych i jelitowych i były używane, do złagodzenia objawów gruźlicy. Ponadto, kłącza są stosowane w leczeniu chorób układu krążenia, przewodu pokarmowego i chorobach skóry.

Właściwości: Adaptogenne (zwiększa wytrzymałość organizmu na stres i inne niekorzystne czynniki środowiska, zwiększa odporność na choroby), antydepresyjne (zmniejsza objawy depresji), antyoksydacyjne, chroni wątrobę przed substancjami toksycznymi, obniża poziom cukru we krwi, opóźnia procesy starzenia, pobudza witalność seksualną. pobudzające (podwyższa sprawność organizmu), poprawia nastrój, przeciwbólowe, przeciwnowotworowe, usprawnia prace układu nerwowego(zdolności kojarzenia i wydajność intelektualną) wpływa pozytywnie na poprawę pamięci, wzmacnia fizycznie i psychicznie, zapobiega arytmii i miejscowemu niedokrwieniu, zwiększa poziom seratoniny i dopaminy w mózgu zmniejszając jednocześnie poziom hormonów stresu. Ostatnie badania naukowe wykazują, że Rhodiola Rosea zmniejsza niepokój i zwiększa skuteczność niektórych leków w leczeniu nowotworów, podczas chemioterapii zmniejszając skutki uboczne. W badaniu klinicznym opublikowanym w październiku 2005 r. wydania “Fitoterapia Research, ” wykazano, że pojedyncza dawka Rhodiola skutecznie zwiększa wydolność fizyczną człowieka do 6 godzin, wyprzedzając tym samym Schizandra chinensis i Eleutherococcus senticosus (żeń-szeń syberyjski). W fitoterapii i medycynie często miesza się go z innymi ziołami, szczególnie kozłkiem lekarskim i dziurawcem.